Zadanie „Mazowszem malowane - Wesele polskie” dofinansowano ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego
Patroni medialni: Portal Muzyczny ORFEO, Radio Dla Ciebie, TVP INFO, Presto Publishing, TVP3
Współpraca redakcyjna: RMF Classic
Patroni medialni: Portal Muzyczny ORFEO, Radio Dla Ciebie, TVP INFO, Presto Publishing, TVP3
Współpraca redakcyjna: RMF Classic
„Mazowszem malowane – Wesele polskie” to widowisko, które trudno zaklasyfikować do konkretnego gatunku teatralnego. Z pewnością nie jest to klasyczny dramat, chociaż w warstwie tekstowej opiera się na wybitnym, ponadczasowych „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego. Nie jest to również balet pomimo muzyki Feliksa Nowowiejskiego, którego „Malowanki ludowe” i „Król wichrów” to kompozycje zdecydowanie baletowe. Niedaleko mazowszańskiemu spektaklowi do opery, która łączy muzykę, literaturę, grę aktorską, scenografię, kostiumy i balet. Jednak kwestie postaci są tu, w przeciwieństwie do opery, mówione. Nie ma w „Mazowszem malowanym – Weselu polskim” nagromadzenia arii, recytatywów, duetów czy ansambli, chociaż i takie pojawiają się w widowisku. Za to obfite partie chóralne i grająca niemal bez przerwy orkiestra symfoniczna skłaniają ku uznaniu produkcji za współczesną, choć osadzoną w realiach początku XX wieku operę.
Reżyser zgrabnie połączył w całość znakomity tekst „Wesela”, najczęściej wystawianego na scenach polskiego dramatu, z odkrytą stosunkowo niedawno twórczością kompozytora Feliksa Nowowiejskiego. Akcja dzieje się w weselnej izbie – karczmie, prowadzonej przez Żyda, gdzie jednak dominują elementy polskie. Odnajdziemy w scenografii obraz Matki Bożej Częstochowskiej, polskie szable i ryngrafy, przypominające o narodowowyzwoleńczym charakterze początku XX wieku.
Na scenie pojawiają się postaci w kostiumach z epoki. Stroje, wykonane w pracowniach krawieckich zespołu „Mazowsze” nawiązują zarówno do chłopskiego jak i mieszczańskiego pochodzenia uczestników wesela. Realizatorzy nie poprawiają Wyspiańskiego. Wierne oddane postaci, ich wygląd i zachowanie prezentują klasyczną wersję „Wesela”. Takich realizacji w dzisiejszych czasach jest już coraz mniej. Stawiający na nowoczesność twórcy nierzadko odchodzą od historycznych realiów dramatu, na rzecz uwspółcześnienia dzieła. „Mazowsze”, stojąc na straży tradycji, chce edukować szczególnie młode pokolenie, zachowując historyczny charakter „Wesela” Stanisława Wyspiańskiego. Całości dopełnia mazowszański balet w pełnych energii scenach tanecznych.
To co odróżnia dramat młodopolskiego mistrza od realizacji „Mazowsza” to zakończenie. Wyspiański kończy „Wesele” obrazem narodowego marazmu i bezsilności, natomiast w wersji zespołu „Mazowsze” finał przybiera formę widowiskowej, symbolicznej wizji narodowego przebudzenia, pozostawiając widzów z nadzieją na lepsze jutro.
Tytuł „Mazowszem malowane – wesele polskie” łączy w sobie trzy elementy składowe widowiska: Zespół „Mazowsze”, dramat „Wesele” i weselne polskie tańce zawarte w „Malowankach ludowych” Feliksa Nowowiejskiego. Nawiązuje również do poprzedniej produkcji „Mazowsza” - „Betlejem polskie”, które z sukcesem jest wystawiane na scenie w Karolinie od 2018 roku. Łączy się z „Betlejem polskim” przede wszystkim osobą autora Lucjana Rydla, którego uroczystość weselną sportretował Wyspiański w swoim „Weselu”. A samo Betlejem… powstało jako odpowiedź na dramat Wyspiańskiego, którego z Rydlem łączyła długoletnia przyjaźń.
Tytuł „Mazowszem malowane – wesele polskie” łączy w sobie trzy elementy składowe widowiska: Zespół „Mazowsze”, dramat „Wesele” i weselne polskie tańce zawarte w „Malowankach ludowych” Feliksa Nowowiejskiego. Nawiązuje również do poprzedniej produkcji „Mazowsza” - „Betlejem polskie”, które z sukcesem jest wystawiane na scenie w Karolinie od 2018 roku. Łączy się z „Betlejem polskim” przede wszystkim osobą autora Lucjana Rydla, którego uroczystość weselną sportretował Wyspiański w swoim „Weselu”. A samo Betlejem… powstało jako odpowiedź na dramat Wyspiańskiego, którego z Rydlem łączyła długoletnia przyjaźń.
Adaptacja i reżyseria: Zbigniew Kułagowski
Kierownictwo muzyczne: Jacek Boniecki
Choreografia: Jarosław Staniek
Scenografia i kostiumy: Rafał Orłowski
Reżyseria świateł: Filip Żygałło
Reżyseria dźwięku: Piotr Przedbora
Charakteryzacja: Sergiusz Starski
Aktorzy, soliści, chór, balet i orkiestra Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca "Mazowsze" im. Tadeusza Sygietyńskiego w Karolinie pod dyrekcją maestro Jacka Bonieckiego.
Kierownictwo muzyczne: Jacek Boniecki
Choreografia: Jarosław Staniek
Scenografia i kostiumy: Rafał Orłowski
Reżyseria świateł: Filip Żygałło
Reżyseria dźwięku: Piotr Przedbora
Charakteryzacja: Sergiusz Starski
Aktorzy, soliści, chór, balet i orkiestra Państwowego Zespołu Ludowego Pieśni i Tańca "Mazowsze" im. Tadeusza Sygietyńskiego w Karolinie pod dyrekcją maestro Jacka Bonieckiego.
PARTNERZY
PATRONI MEDIALNI
WSPÓŁPRACA REDAKCYJNA
